MamaCaat is een blog van een mama voor mama's. Tilly zoekt als mama en advocaat permanent het evenwicht tussen de verschillende rollen die zij in het leven moet vervullen. Dat zorgt voor heel wat gedachtenkronkels die zij graag met andere mama's wil delen.
Mijn blog werd gepubliceerd op: https://ondermamas.be/mamablog/natuurlijke-bevalling-onverwachts-keizersnede/ Mamablog: hoe mijn natuurlijke bevalling onverwacht uitdraaide op een keizersnede Laurine 21 april 2021 Bevalling , Featured , Mamablog , Zwanger! Geschreven door MamaCaat Pittig. Dat was het eigenlijk van meet af aan. Daarmee bedoel ik de bevalling . Een voor mij vreselijk gegeven waarvan ik op vandaag nog steeds niet helemaal fysiek, maar ook mentaal bekomen ben. Mijn zwangerschap Ik zal meteen eerlijk zijn, die zwangerschap was niet mijn ding . Waarschijnlijk impliceert deze eerlijkheid al dat de helft van de vrouwen hier stopt met lezen en mij onmiddellijk verwenst. Maar begrijp mij niet verkeerd, toen ik de zwangerschapstest in m’n handen had, was ik dolgelukkig! We kregen een kindje! Maar aan het zwanger zijn vond ik niets. Oké, achteraf gezien vond ik het feit dat ze van mij alleen was e...
22/03/2022 Tijd voor een nieuwe start Vaarwel MamaCaat of toch Caat Soms gebeuren de dingen Op momenten dat je het het minste verwacht, gebeuren soms de zotste dingen. Zo gebeurde het dat ik op 19 januari 2022 om 22u30 ofzo, letterlijk vanuit mijn bed, mijn cv indiende bij een vacature. Dit alles met het idee dat ik nooit zou worden weerhouden maar niets te verliezen had. 10 maart 2022 Enkele gesprekken en vooral veel slapeloze nachten later, tekende ik op 10 maart mijn contract. Een contract naar een nieuw leven. Een ander leven. Het leven waar ik op dit moment nood aan heb. Ik zeg daarmee de advocatuur vaarwel. De optie dat ik ooit terugkeer staat nog volledig open. Ik ben immers echt graag advocaat en als ik de reacties van cliënten en confraters hoor, denk ik dat ik mag zeggen dat ik er goed in ben ook. Als je al eerdere blogs las, weet je dat dit zeggen voor mij heel wat is. Er zijn dus geen bruggen opgeblazen dat in geen geval. Maar het is tijd voor iets nieuws. Een n...
30/06/2021 1 jaar Kleine lachebek 14u42 Een jaar geleden, op 30/06/2020, na de eerste lockdown, beviel ik van Fieke. Over de horrorbevalling schreef ik al een blog. Vandaag vierde ik dat onze lachebek al een jaar bij ons is. Ik vierde mijn niet meer zo kleine baby. Ik vierde haar gekke toeren. Ik vierde haar bizarre klanken. God wat zie ik dat kind graag! Onze lieve mooie Fieke. Ik ben er mij van bewust dat mijn mening over dat mooi en lief zijn niet telt want ja ik ben nu eenmaal de mama, maar ik zeg het u, dat kind is fantastisch. Voor ons in ieder geval! Klein donker randje De dag vol geluk vandaag kwam ook met een klein dun donker randje. De herinnering aan de vreselijke bevalling en de pijn die nu, een jaar later, nog steeds niet helemaal verdwenen is. En dan bedoel ik niet enkel de mentale pijn, ook de fysieke pijn is nog regelmatig aanwezig. Dankzij mijn fantastische kiné ( Embodhi in Geraardsbergen) kan ik zeggen dat er de laatste maanden een enorme vooruitgan...
Reacties
Een reactie posten